Webcontent weergeven Webcontent weergeven

Non-verbale therapie

Binnen onze setting zijn een 6-tal non-verbale therapeuten werkzaam.

 

Non-verbale therapieën bieden uitstekende mogelijkheden bij kinderen en jongeren die nog niet zo goed met woorden kunnen omspringen. Hun handelen krijgt meer ruimte en ook een andere betekenis onder meer binnen speltherapie, bij het maken van tekeningen, in het gebruik maken van poppetjes of knutselen met papier, lijm, hout en het boetseren met klei.

 

Psychomotorische therapie (PMT/LBT – sport en spel)
Bewegen behoort essentieel tot het leven van de mens. Bewegingsopvoeding richt zich op de gehele ontwikkeling van ieder kind en dus ook op de ontplooiing van de persoonlijkheid. De psychomotorische therapie is een non-verbale therapie waarin bewegen en de beleefde lichamelijkheid centraal staan. Een psychomotorische therapeut ziet hoe een kind omgaat met zichzelf, met de anderen, met de opdrachten en met het aangeboden materiaal. Zij/hij biedt een veilige plek waarbinnen een kind kan experimenteren met ander gedrag en zo nieuwe gevoelens of gedachten kan ontwikkelen en verkennen. Dergelijke veranderingen kunnen bijdragen tot de afnamen van een psychiatrische problematiek.



Creatieve beeldende therapie
Creatieve therapie is een handelings- en ervaringsgerichte vorm van therapie. Ze helpt cliënten met beeldende materialen wat hen beweegt tot uitdrukking te brengen, vorm te geven. Beeldend werk biedt vaak een zicht op minder bekende aspecten van het bewustzijn. Dit ervaart de cliënt door in het medium te handelen, door het medium waar te nemen en (waar mogelijk) te reflecteren over de ervaringen in en naar aanleiding van het medium. Aan de hand van overeengekomen behandeldoelen werkt de creatief therapeut methodisch. Het resultaat van de therapie kan verwerking, verrijking of inzicht zijn en ook verbetering van het cognitieve of lichamelijk functioneren.

 


Muziektherapie
Muziek is iets wat elk mens beleeft, in welke vorm ook, niemand leeft zonder. Het gericht aanbieden van muziek in al haar vormen, creëert specifieke behandelingsmogelijkheden. Muziektherapie is in Vlaanderen een psychodynamisch geïnspireerde behandelingsmethode. Daarbij staat de therapeutische relatie centraal. Het muzikaal vorm geven aan, en het laten evolueren van psychische problemen op een muzikaal-symbolisch niveau, met ondersteunende verbale reflectie, vergemakkelijkt het inzicht voor mensen. Stoornissen in gedrag en beleving gaan zo afnemen en/of verdwijnen. Cliënten met psychiatrische stoornissen gaat men eerder met muziektherapie behandelen dan met ortho-agogische muziekbeoefening.

 

Speltherapie:

Speltherapie is een vorm van psychotherapie bij kinderen vanaf drie jaar en zolang spel een lustvolle activiteit voor het kind blijft (doorgaans tot ongeveer 12 jaar).

De communicatie met een kind verschilt fundamenteel van deze bij een volwassene. Wat de taal voor de volwassene is, is het spel en de creatieve expressie voor het kind. Voor veel kinderen is spreken niet vanzelfsprekend en is het makkelijker om wat het rondom en binnen zichzelf ervaart tot expressie te brengen via spel. Bij sommige kinderen is de capaciteit om te spelen onder druk komen te staan door omgevingsfactoren en/of innerlijke conflicten.

Door middel van spel(therapie) verkent het kind zijn innerlijke (bewuste en onbewuste fantasieën, gedachten, gevoelens) en uiterlijke wereld. Spel biedt een basis van waaruit allerhande ervaringen en gevoelens opgeroepen kunnen worden en tot expressie gebracht kunnen worden. Doorheen de herhaling van zijn spel bemeestert het zijn ervaringen waardoor deze beter verteerbaar worden. Al spelend ontdekt het kind wie hij/zij is, krijgt het greep op zichzelf, op relaties, op wat er in de wereld gebeurt. Dit proces kost tijd.

De therapeut probeert de speeltaal van het kind te begrijpen. Hij/zij luistert, kijkt, speelt (soms) mee, denkt na over het spel en de gevoelens en praat daarover met het kind.

Optimaal voorzien we een sessie van 45 minuten. In elke spelsessie maar ook overheen de spelsessies, ontvouwt er zich een proces. De frequentie en duur van de therapie wordt onderling afgesproken.

Doorgaans wordt een speltherapie opgestart na een belevingsonderzoek of enkele spelobservaties en één of meerdere gesprekken met de ouders of het gezin.

Een individuele speltherapie van een kind vindt zelden plaats zonder een parallelle ouderbegeleiding, gezinstherapie of nauw overleg met de plaatsvervangende context.